6/1/2008 - Bir Şizofrenin Hikâyesi
Gece 03.15 civarları, ansızın uyanmıştı. Bir bardak su içti. Pencereye yanaştı, perdeyi yavaşça araladı. Dışarıdaki sokak lambasına gözü takıldı. Öylece sessizce çevrenin bir parçası oldu. Birden irkildi, aklına ne geldi, kim geldi bilinmez. Bir sigara yaktı, pencereyi kaplayan dumana bir şeyler karaladı. Ne yazdı, ne çizdi bilinmez… Arkasında bir gölge belirdi, korktu dönüp bakamadı. Sessizce bir şeyler mırıldandı. Ne dedi, ne demeye çalıştı bilinmez. Cesaretini topladı döndü arkasını. Ama yine geç kaldı, gölge çoktan kaybolmuştu. Saatin ‘tik tak’ sesleri beynini kemirmeye başladı birden. Duvarlar üzerine gelmeye başladı. Ağladı, hıçkırıklara boğuldu, kimse duymadı… Dışarı çıktı, sokaklarda dolaştı. İnsanlardan kaçtı, evlerden kaçtı, arabalardan kaçtı, kedilerden köpeklerden kaçtı, her şeyden ve herkesten kaçtı. Neden kaçtı, niçin kaçtı bilinmez. Üşüdü, geri dönmek istedi ama nereye döneceğini de unuttu. Bir şeyler aradı, bulamadı. Ne aradı kimi aradı bilinmez… Bir zaman sonra burada buldu kendini. Ne zaman, nasıl burada buldu kendini bilinmez… G.YA
|
